کاردرمانی در کودکان( دررفتگی لگن در کودکان دچار فلج مغزی )

دررفتگی ثانویه لگن در کودکان دچار فلج مغزی یکی از مشکلات رایج در میان کودکان می باشد. علت این مشکل قراگیری پاها در الگوهای غلط یعنی حالت نزدیک شدن ران ها بهم و با چرخش رو به داخل است. این الگو می تواند به علت سفتی عضلات داخل ران درکودکان اسپاستیک باشد و علت دیگر شلی بیش از حد و افتادن پاها به این حالت است همچنین الگوی نشستن دبلیوW در کودکان اتتویید و راه رفتن با الگوی چرخش رو به داخل پاها در کودکان دایپلژیک و همی پلژیک هم می تواند موجب این مشکل شود. در بسیاری از کودکان دچار فلج مغزی و بیماری هایی مانند میوپاتی های عضلانی و اختلالات متابولیک، تاخیر در کسب مراحل حرکتی مخصوصا چهاردست و پا رفتن موجب می گردد که حفره استابولوم در استخوان لگن بخوبی شکل نگیرد و فرم ناکامل حفره لگن موجب ایجاد زمینه دررفتگی لگن گردد. در کودکان دارای زمینه دررفتگی لگن کاردرمانگر تلاش می کند با استفاده از تمرینات کششی و تقویتی مناسب و نیز با استفاده از وسایل کمکی مناسب و جلوگیری از الگوهای غلط از ایجاد تدریجی دررفتگی لگن پیشگیری نماید. در مورد این مشکل نکته مهم این است که مشکل برخلاف تصور اکثر افراد از درفتگی، به شکل تدریجی ایجاد می شود و همین حالت تدریجی موجب می گردد که خانواده کودک متوجه این مشکل نشود. بنابراین توجه به توصیه های کاردرمانگران برای پیشگیری از این مشکل بسیار ضروری است. دررفتگی لگن علاوه بر اینکه خود قسمت عمده ای از تمرکز درمان را به خود اختصاص می دهد تمرینات درمانی را مخصوصا در مراحل ایستادن و راه رفتن محدود می کند. بنابر توجه کافی برای پیشگیری از آن ضروری است.

سید روح اله افتخاری

کارشناس ارشد کاردرمانی

مرکز كاردرماني و گفتاردرماني تاک سعادت آباد_خ سرو غربی

مركز كاردمانى غرب تهران  كاردرمانى شمال تهران

 گفتاردرمانى كاردرمانى سعادت اباد شهرك غرب جنت اباد پونك 

دسته بندی: 

مرکز توانبخشی تاک